خرید چراغ دیواری فضای باز – چراغ دیواری آلومینیومی کلاسیک و مدرن تکشیدفام

یک مدل واحد به‌ندرت برای همه دیوارهای یک ملک جواب می‌دهد. بهتر است ابتدا فهرستی از نقاط نیازمند نور تهیه کنید و برای هر نقطه مشخص کنید نور قرار است چه کاری انجام دهد: راهنمایی، امنیت، نمایش نما یا ساختن فضایی دلنشین برای نشستن.

• ورودی و سردر: کنار در ورودی، نور باید چهره مهمان، قفل و زنگ را روشن کند، نه این‌که از روبه‌رو به چشم او بتابد. دو چراغ قرینه در دو طرف در یا یک چراغ در سمت دستگیره چیدمان رایجی است. روی ستون‌های دو طرف در حیاط هم می‌توان از چراغ‌های سردری هم‌خانواده کمک گرفت.
• نمای اصلی: در نما هدف دیده‌شدن خود ساختمان است. چراغ‌ها را روی محورهای معماری مثل ستون‌ها، جرزها و فاصله میان پنجره‌ها بنشانید تا ریتم نما در شب هم خوانا بماند. نور دوطرفه یا باریکه‌ای که از نزدیک روی سنگ و آجر می‌لغزد، بافت مصالح را نشان می‌دهد.
• بالکن و تراس: این‌جا محل نشستن است و نور تند آزاردهنده می‌شود. مدلی با حباب مات یا نور غیرمستقیم و رنگ گرم انتخاب کنید و آن را طوری نصب کنید که از داخل اتاق، منبع نور مستقیماً در قاب پنجره دیده نشود.
• راهرو و پله بیرونی: در مسیرهای باریک، یکنواختی مهم‌تر از شدت است. چراغ‌های کم‌عمق که از دیوار بیرون نمی‌زنند مزاحم عبور نمی‌شوند. در پله، نور باید لبه هر پله را مشخص کند و سایه بدن رهگذر روی پله بعدی نیفتد.
• دیوار باغ و محوطه: دیوارهای طولانی محوطه با ردیفی منظم از مدل‌های بازویی یا فانوسی، هم مرز ملک را مشخص می‌کنند و هم مسیر کنار دیوار را روشن. جایی که دیوار تمام می‌شود، ادامه مسیر را می‌توان به چراغ‌های باغی و چمنی سپرد.
• پارکینگ و رمپ: راننده باید دهانه در، ستون‌ها و لبه رمپ را بدون خیرگی ببیند. چراغ را بالاتر از خط دید راننده و ترجیحاً با نور رو به پایین نصب کنید و در نقاطی که احتمال برخورد خودرو وجود دارد، سراغ مدل‌های کم‌برجستگی بروید.